Αγαπητή μου κυρία Ευτέρπη, σας γράφω από το μακρινό παρελθόν σας. Κοιτάξτε ολίγον τι πίσω, στην ιστορία μαντάμ, και πέστε μου...(ανάβει Gauloises, μπλε, με Zippo που αναγράφει καλλιγραφικώς, "Liberte Toujours")...Θυμάστε τη θάλασσα;
Η θάλασσα φουσκώνει όποτε γουστάρει αυτή κι όχι όποτε θέμε 'μείς να γενεί η φουσκοθαλασσιά, μαντάμ...
Κι η φουσκοθαλασσιά αγαπητή μου κυρία Ευτέρπη, δεν έχει ορίζοντα, δεν έχει όριο...Θα τα σαρώσει όλα. Και 'σας και 'μένα μαζί...
Κι όπως λέγει κι ο ποιητής στο τραγουδάκι που σας αφιερώνω εδώ χάμω μαντάμ, του Λεό του Φερέ
"Στο λιμάνι σαλπίζουν τα κόρνα
Για την επιστροφή των συντρόφων"
Επιτρέψτε μου τώρα να φύγω για το λιμάνι, για την καθημερινή μου εργασία, καθώς το τσιγάρο κι ο καφές, τελείωσαν.
Σας φιλώ
Αλκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου