Κοπεγχάγη, Μάλμο, Στοκχόλμη
Πόλεις που δεν ταξίδεψα ποτέ
Αναμνήσεις που προσμονώ όπως ο σταθμός την ταχεία του
Να χαθώ μέσα στην κοινοκτημοσύνη αγνώστων σωμάτων
Να οσφρανθώ την υγρασία των Μεσαιωνικών καθεδρικών
Να δικαιώσω την περιπλανώμενη ματαιοπονία μου
Ο ορίζοντας πάντα υποσχόμενος μα και άπιαστος
Η κίνηση να προσπερνά την ακινησία μου
Το παρόν να με εγκλωβίζει στην προσμονή
Kreuzberg:
Ένα αδέσποτο φιλί κρυμμένο σε μια σκοτεινή στοά
Ανάμνηση από έναν έρωτα που εξερράγη πρόωρα σε τρομοκρατική γιάφκα
Αφήνοντας τα υπολείμματα του σε κοινόχρηστα κρεβάτια σεξουαλικών οργίων
Το Άμστερνταμ του Μπρέλ έχει πια ξεθωριάσει
Τώρα απέναντι στον καθρέφτη μετράω ρυτίδες
Και ονειρεύομαι προορισμούς
Περιμένοντας σε μια παροπλισμένη στάση…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου