Που θα φτάσει η ΞΕΦΤΙΛΑ των εκδοτικών με τους "βιβλιοκριτικούς";

Πλάνο ένα, γνωστός αποτυχημένος πρώην τηλεορασάκιας διαφημίζει "βιβλίο" εκδοτικού μεγαλονταβά με επιφωνήματα όπως ουάου, φοβερό, πάρτε το. Η σκηνή είναι σουρεαλιστική, βγαλμένη από τα σπλάχνα της πιο δυστοπικής trash tv. Παραπέμπει σε εποχές οπού ψεκασμένοι συνομωσιολόγοι και θλιβεροί τηλεπώλητες που μετέπειτα έγιναν υπουργοί επεδείκνυαν την πραμάτεια τους με προτροπές όπως "τα λιγουρεύεστε" και "σηκωθείτε από ντιβάνια". Δεν ξεφτιλίζεται όμως αυτός, δεν ξεφτιλίζεται το χαμαιτυπείο που του προμηθεύει τα σκουπίδια του, δεν ξεφτιλίζεται καν ο απονήρευτος αναγνώστης. Ξεφτιλίζεται το ίδιο το βιβλίο. Σαν έννοια, συμβολισμός, προϊόν...

Το έχουμε ξαναπέι, το βιβλίο είναι πολύ κακή μπίζνα για όσους ασχολούνται σοβαρά με αυτό και τρομερά επικερδής για όσους παρασιτούν στο πτώμα του. Αντίστοιχοι καραγκιόζηδες σκάνε σαν μανιτάρια για να τσεπώσουν ο,τι μπορούν από την πίτα, έχουν blog, vlog, podcasts...το μόνο που δεν έχουν είναι μυαλό, υπόβαθρο, κριτική σκέψη, αντιληπτική ικανότητα. Οι εκδοτικοί νταβάδες τους λατρευούν, μπορούν να τους ρίξουν ένα ξεροκόκκαλο προσελκύοντας πολλαπλάσιες πωλήσεις από το προβατοποιημένο αναγνωστικό κοινό...

Προφανώς δεν έχει νόημα νόημα να μιλήσουμε για κατάλυση της ιερότητας του βιβλίου, το έχουμε επισημάνει πολλάκις, δεν θα τους κάνουμε τη χάρη να κατρακυλήσουμε στη γραφικότητα. Όσοι συνειδητοποιημένοι αναγνώστες έχουν απομείνει ας κάνουν τις επιλογές τους, όσοι ενοχλούνται από το γκροτέσκο του θεάματος ας γυρίσουν την πλάτη. Αυτό που εμείς θα αρκεστούμε να πούμε είναι το εξής: Ο γαστριμαργικός εθισμός στο σανό, τα κόπρανα και τα απορίμματα δεν προκαλεί βλάβες μόνο στην εντερική λειτουργία, αλλά και το πνεύμα. Ανήκεστες μάλιστα...