Τορίνο (Βάσω Τζιβανάκη)

Λένε ότι κάποτε στο ήσυχο Τορίνο

κάποιος είδε ένα άλογο να το χτυπούν.

Οι γύρω έγιναν μάρτυρες του σπαραγμού του

κι ο ίδιος σάλεψε

και δεν ξανάβγαλε μιλιά.

Εδώ άλογα δεν έχουμε.

Αν θες να καταρρεύσεις

πήγαινε σε ένα πάρτι παιδικό

και χορτασμένος απ' τα γέλια και τα χάχανα των πιτσιρίκων πιάσε μια θέση μες στους συνομήλικους. Άκουσε μόνο,

δεν είναι δα κι ανάγκη να μιλήσεις,

και κλάψε έτσι μπροστά τους άξεστα

να 'χουν να λένε για καιρό.

Ύστερα

χάσου στη σιωπή των ποιημάτων.

Venceremos (Βαγγέλης Στεργίου)

Μπας κι ο κόσμος έχει χτιστεί, λέω 'γω τώρα

στο βάθρο μιας απέραντης φλυαρίας;

Καθώς βαδίζουμε μες στο μικρό άλσος με τα πλατάνια και με το τεχνητό ρυάκι,

λέω στο φίλο μου τον καρδιακό τον Γιώργη, πως

δε χτίζεται πλέον τίποτα, ούτε καν σπίτια από μπετόν.

Μόνο καίγονται τα ήδη υπάρχοντα κι αυτά

που σηκώθηκαν πριν κανα δυό αιώνες

στο Σόχο.