Πλέον έχει καταντήσει αστείο, οι περισσότερες σειρές του Netflix (παρεκτός των Νορδικών κυρίως παραγωγών) στηρίζονται σεναριακά σε ευκολίες ενός κακέκτυπου AI λογισμικού. Όλα τα συστατικά χτυπημένα στο μπλέντερ προκειμένου να συγκινήσουν το προβατοποιημένο κοινό. Αυτός ο χυλός εντούτοις αποτελεί πρώτης τάξης έμπνευση για τους έλληνες συγγραφίτσους.
Εκδοτικά χαμαιτυπεία όπως η Bell, το Μεταίχμιο, ο Ψυχογιός και φυσικά τα ξινισμένα χαλούμια της Διόπτρας πετάνε τη σκούφια τους προκειμένου να βγάλουν το επόμενο βολικό «στράκι» το οποίο θα πριμοδοτήσουν αναλόγως. Η ξεφτίλα όμως δεν σταματάει εδώ, ακόμα και έναν σχετικά προικισμένο συγγραφέα θα τον φέρουν στα μέτρα τους με μια παραγγελιά για προχειράτζα που δεν θα «δυσκολέψει» το αναγνωστικό κοινό ( σ.σ διαβάστε το άρθρο μας σχετικά με την περίπτωση του Τεύκρου Μιχαηλίδη).
Και κάπως έτσι ο τηλεοπτικός με τον «λογοτεχνικό» κρετινισμό ταυτίζονται. Αξιοσημείωτη η περίπτωση «βιβλίου» γνωστού μπαγλαμά δήθεν αστυνομικής λογοτεχνίας που μεταφέρθηκε στην γνωστή πλατφόρμα. Μόνο για εσωτερική κατανάλωση φυσικά καθώς ήταν τόσο άθλιο που γελάγαν μέχρι και τα τσιμέντα.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά οι γνωστοί φορείς διαθέτουν και το θράσος να ανοίγουν θέμα περί κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας από το ΑΙ. Ο Οσδέλ με τους κοπρίτες του που έχουν ξεπεράσει σε ρεμούλα ακόμη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ έχουν την «ευθιξία» να «υπερασπίζονται» τον συγγραφέα αντί να θίξουν το θεσμικό κενό που οδηγεί στην απροσχημάτιστη κλοπή από τα εκδοτικά παραμάγαζα όταν έρχεται η ώρα της εκκαθάρισης.
Κατά τ'άλλα η τεχνητή νοημοσύνη σας μάρανε...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου