Σε αυτό το σπίτι όλες έχουν αφήσει από κάτι
Κάποια ξέχασε τη βεντάλια της, κάποια την ομπρέλα της, και μια το σπασμένο της τακούνι
Αυτό το σπίτι είναι γεμάτο αποτυπώματα και γενετικό υλικό
Κάποια άφησε το δάκρυ της, κάποια φώτισε το δωμάτιο με το χαμόγελο της, και μια έγραψε τη λέξη «καθίκι» με το κραγιόν της στον καθρέφτη του μπάνιου,
δίπλα στην καρδιά που είχε σχηματίσει με το δικό της κραγιόν η προηγούμενη
Κι αναλογίζομαι αν τις αγάπησα, έστω και τόσο δα, όσο πατάει η γάτα, όσο διαρκεί η ντροπή
Σε αυτό το σπίτι έχω κλέψει βογγητά, εικόνες για πίνακες, λέξεις για ποιήματα
και ασυνάρτητα κατεβατά
Σε αυτό το σπίτι η μοναξιά έχει χτίσει το μαυσωλείο της
Σε αυτό το σπίτι χύθηκαν καφέδες και όνειρα
Κι αν τώρα ακούω τον μελαγχολικό μονόλογο του
Είμαι ο μόνος που μπορεί να το κάνει χωρίς να πληρώσει εισιτήριο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου