Γεωργία Μπεκριδάκη (Πρωινή Μνημόνευση)

Ο δάσκαλος μεγαλώνει κι αυτός.

Και κάθε χρόνο

προσπαθεί να αναγνωρίζει

τον κόσμο που περνά

από τα παιδιά.

*

Κάθε δάσκαλος

παραλαμβάνει

μια τάξη.

Και όλους

τους προηγούμενους

δασκάλους της.

Δεν κληρονομεί

την έδρα.

Κληρονομεί

το βλέμμα.

Οι περισσότεροι

δεν διαλέξαμε

την τάξη.

Τη στήναμε

από παιδιά.

Δάσκαλος

δεν επιβιώνει

στα βιβλία του.

Επιβιώνει

στη μνήμη

των μαθητών του.

Άλλοτε

ως σκέπη.

Άλλοτε

ως σημάδι.

*

Πρώτη μέρα, καινούρια τάξη.

Στο συρτάρι, σβησμένο όνομα

σε λίστα παρουσιών.

Στον πίνακα, μια ζωγραφιά

που κανείς δεν ξεκόλλησε.

Χρόνια μετά,

ένας άνδρας στον δρόμο

λέει ευχαριστώ.

Ο εκνευρισμός

δεν έρχεται από παιδί.

Το παιδί τον παραλαμβάνει.