Ιλίσια
Μικράς Ασίας
Φαγωμένα πεζοδρόμια, πόσες φορές σκόνταψα μα δεν έπεσα
Αναλογίζομαι τα χιλιόμετρα, ταλαιπωρημένο Accord, σκυλί του πολέμου με χαλασμένα φρένα μα παραδόξως άθικτο
Όνειρα πεταμένα σε βαρέλι δίχως πάτο
Να φλερτάρω με την ελπίδα καταλήγοντας με τη διάψευση, σαν την άσχημη μα πάντα διαθέσιμη αδερφή της
Μιχαλακοπούλου
Τυλιγμένη στην αιθάλη, ορφανά φανάρια κυκλοφορίας και οι νέον επιγραφές των στριπτιζάδικων να χαράζουν πορεία
Χρεωκοπημένα Ελντοράντο
Το πρωί θα ανοίξουν και τα προποτζίδικα
Αυτή η πόλη έχει γεμίσει μαυραγορίτες
Η πουτάνα ζητάει λίγη αγκαλιά απ’ τον πελάτη πριν πάει στον επόμενο
Ο ζητιάνος ελεημοσύνη
Ο πολιτικός ψήφους
Ο χαρμάνης τσιγάρα
Μεγάλωσα
Κουράστηκα να κυνηγώ την άκρη της νύχτας
Ίσως έφτασε τελικά η ώρα να συμβιβαστώ με τη διάψευση…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου