Είσαι ερωτευμένος όταν μπορείς να νιώσεις τόσο έντονα την αλλαγή στις εποχές
Όταν θυμάσαι ακόμα τους φλογισμένους, μεταλλικούς χρωματισμούς τ’ουρανού
Όταν έχεις δει τ’ αστέρια στο ρεζερβουάρ
Κάπως έτσι ήμουν και γω εκείνο τον Σεπτέμβρη
Κάπως έτσι ένιωθα κάθε εκατοστό της μετάβασης από το καλοκαίρι
Μέθαγα με το ξηρό κλίμα το λιόγερμα
Τον χαμηλό φωτισμό του ροοστάτη των πλανητών που μίκραινε τη μέρα
Και την υφή του γυμνού δέρματος της
Τα μουσκεμένα απ’ το αλκοόλ χείλια της τις νυχτερινές ώρες των καθημερινών
Στα άδεια μπαρ που μεταφέραμε τον ερωτικό μας παροξυσμό
Και το ρεζερβουάρ μας πήγε και μετά τον Σεπτέμβρη
Όχι για πολύ όμως, μέχρι να σωθούν τα καύσιμα της τρέλας και της ψευδαίσθησης
Μέχρι να σβήσει η αντανάκλαση των αστεριών πάνω του…
Τώρα οι δρόμοι κουβαλάνε ακόμα τις σκιές και το αίμα μας
Δεν έχουν ξεχάσει πως πάνω τους ανταλλάχθηκαν τα πιο αυτοκτονικά φιλιά
Στα τρεμάμενα φώτα αναβοσβήνει η ερημιά τους
Καθώς μετρώ αντίστροφα τις μέρες για τον Σεπτέμβρη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου