Τερέτισμα πανηγυριού (Βάσω Τζιβανάκη)
Σκέψου
τη νύχτα που ονειρεύομαι σ' εκείνο το πεζούλι
κι εσύ μπροστά μου είσαι έτοιμος να με ρωτήσεις το οτιδήποτε με απλότητα,
ενώ εγώ τάχα κάνω πως κερδίζω χρόνο,
όσο ήδη στις φωνητικές χορδές απανωτές εκρήξεις λέξεων
-ενοχικές κι ευθύβολες-
αμφιβάλλονται
Σκέψου λοιπόν
δύο τζιτζίκια να 'μπαιναν στο στόμα μας,
στο κάθε στόμα ένα,
που όλο το θ-έρως τζιτζιτζίτζι κάνουν για να σμίξουνε
και τους χειμώνες τους προηγούμενους γείραν στο χώμα για ξεκούραση,
δεν πέθαναν ωστόσο,
μόνο μετρούσαν τον καιρό για να ζεστάνει πάλι.
Και δες τα τώρα
που πλησιάσαν αναπότρεπτα,
μα τόσοι οι ήχοι κι οι εικόνες
κι αυτή η ρημάδα η υγρασία του πανηγυριού
που χάσαν τον σκοπό τους και μπερδεύτηκαν
και καταλήξαν να χαϊδεύουν τους λαιμούς μας από μέσα
ζητώντας να ‘τανε τουλάχιστον διάφανοι,
να βλέπονται
και ας μην αγγίζει το ένα το άλλο.
Πρέπει να φιληθούμε να τα ενώσουμε.
Η’ σκέψου κι εσύ κάτι...
Τρία ποιήματα (Γεωργία Μπεκριδάκη)
Βερολίνο
Ηλιοφάνεια.
Την θέλαμε
Λύνει προβλήματα
Λέγαμε
Ψευδαίσθηση.
Αυτή είναι.
Νησί
Απέραντο
Γαλάζιο.
Κάλτσες
Lidl.
Ισοπαλία.
Αθήνα
Αεροδρόμιο Βενιζέλου
Πρώτη στάση, φαρμακείο.
-Τέσσερα Ripel, δυο κρέμες για τσιμπήματα.
- Αλλεργία;
- Ομάδα αίματος Ο.
Κατανόηση.
Το λαμπρό καλοκαίρι (Κώστας Ψαράκης)
θα περάσει κι αυτό
το λαμπρό καλοκαίρι
πως γλυστρα η ζωή
σαν την άμμο απ το χέρι
[η δροσιά της αυγής
το ζεστό μεσημέρι]
ειν ο χρόνος παλιό
σκουριασμένο μαχαίρι
Το τραγούδι αυτό
θα το λεν’ οι ανέμοι
οταν θάμαστε μεις
μες στης μνημης τα μέρη
θα περάσει κι αυτό
το λαμπρό καλοκαίρι
ειν ο χρόνος παλιό
σκουριασμένο μαχαίρι...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου