Για να φτιάξει το συγκεκριμένο έπος ο Ναγκίσα Οσίμα δεν άφησε τίποτα στην τύχη, πήρε την ακτινοβολία του David Bowie, τη μουσική (αλλά και ερμηνευτική) ιδιοφυία του Ryichi Sakamoto, την τοτεμική παρουσία του Takeshi Kitano. Γυρισμένο το μακρινό 1983, το Merry Christmas Mr Lawrence διατηρεί ακόμα ένα μεγαλείο που έχει παρέλθει προ πολλού από το χώρο της έβδομης τέχνης.
Με την πλοκή να εκτυλίσσεται σε ένα στρατόπεδο της Ιάβα όπου κρατούνται Βρετανοί και Αμερικάνοι στρατιώτες του Β παγκοσμίου πολέμου περιμένοντας τη μοίρα τους, η ταινία ακολουθεί τη συνύπαρξη αλλά και την αλληλεπίδραση των αιχμαλώτων και των δυναστών τους. Ο αυστηρός αλλά δίκαιος- προσκολλημένος στον αρχαίο κώδικα τιμής των Σαμουράϊ Bushido- διοικητής Χάρα (Κιτάνο), ο επιπόλαιος λοχίας Γιόνοϊ (Σακαμότο), ο ευφυής αλλά και νικημένος από τύψεις Σελιέρ (Μπάουι) και ο σοβαρός και μετρημένος Λώρενς (Κόντι), συμβιώνουν πάνω στην πιο κρίσιμη καμπή της ιστορίας, με την έκβαση του πολέμου ακόμα αβέβαιη, και τους ρόλους νικητών και ηττημένων προσωρινούς.
Πάνω σε αυτόν τον ρευστό πολιτικοκοινωνικό καμβά αναδύονται οι κώδικες τιμής, η ανθρωπιά μέσα στην αποκτηνωτική συνθήκη του πολέμου (συγκλονιστική η σκηνή που ο Σελιέρ σηκώνεται και φιλάει τον Γιονόι τη στιγμή που εκείνος έχει βγάλει το σπαθί για να τον σκοτώσει), η διαχείριση του θυμού και της συγχώρεσης, το συναισθηματικό σμίξιμο εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου που αποθεώνεται στην ανατριχιαστική ακροτελεύτια σκηνή (Merry Christmas Mr Lawrene!).
Αν στο πνεύμα των Χριστουγέννων, η γέννηση του Θεανθρώπου αποστέλλει πάντα ένα πιο αισιόδοξο και ευοίωνο μήνυμα για την ανθρωπότητα μακριά από τις αδυναμίες και τις μικρότητες που την ταλαιπωρούν, αυτό το μήνυμα προβάλλεται ανάγλυφα στο κομψοτέχνημα του Οσίμα…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου