12. Ακίνητο
Το παιδί στάθηκε στο δωµάτιο.
Δεν υπήρχε κάτι µπροστά του.
Ο χώρος ήταν ίδιος.
Όπως πριν.
Από µακριά ακούγονταν φωνές.
Δεν ξεχώριζαν λέξεις.
Μόνο ο ρυθµός.
Το παιδί δεν γύρισε.
Έµεινε εκεί.
Τα χέρια δίπλα στο σώµα.
Δεν άγγιζαν τίποτα.
Η ανάσα ήταν αργή.
Σχεδόν δεν φαινόταν.
Δεν µετακινήθηκε.
Περίµενε.
Δεν ήξερε τι.
Δεν χρειαζόταν να ξέρει.
Πέρασε χρόνος.
Ή όχι.
Δεν άλλαξε κάτι.
Κανείς δεν µπήκε.
Κανείς δεν το φώναξε.
Το παιδί κατέβασε λίγο το κεφάλι.
Κοίταξε το πάτωµα.
Μετά πάλι µπροστά.
Δεν έκανε βήµα.
Δεν δοκίµασε.
Έµεινε.
Σαν να µπορούσε να µείνει έτσι.
Όσο χρειάζεται.
Σαν να µην υπήρχε αλλού.
Μόνο αργότερα.
Όχι τώρα.
Το σώµα δεν βάραινε.
Δεν τραβούσε προς τα κάτω.
Έµεινε όρθιο.
Χωρίς ένταση.
Χωρίς κίνηση.
Σαν να είχε βρει τρόπο.
Να είναι εκεί.
Χωρίς να φαίνεται.
Δεν ακούστηκε τίποτα.
Αυτό ήταν καλό.
13. Σκοτάδι
Το φως έσβησε.
Όχι απότοµα.
Λίγο-λίγο.
Οι σκιές µεγάλωσαν.
Έφτασαν πιο κοντά.
Το παιδί έµεινε στο κρεβάτι.
Δεν σηκώθηκε.
Δεν κάλεσε.
Έµεινε.
Το δωµάτιο άλλαξε.
Δεν φαινόταν.
Αλλά ήταν αλλιώς.
Οι τοίχοι δεν έδειχναν ίδιοι.
Το ταβάνι χάθηκε.
Το παιδί κοίταξε µπροστά.
Δεν έβλεπε καθαρά.
Δεν προσπάθησε.
Άφησε το βλέµµα.
Το σκοτάδι ήρθε πιο κοντά.
Κάλυψε τα αντικείµενα.
Τις γωνίες.
Τα χέρια.
Το σώµα.
Το παιδί δεν µετακινήθηκε.
Δεν αντιστάθηκε.
Η ανάσα ήταν ήσυχη.
Σταθερή.
Πέρασαν σκέψεις.
Δεν κράτησε καµία.
Δεν τις έσπρωξε.
Τις άφησε.
Δεν χρειαζόταν τώρα.
Όχι εδώ.
Έµεινε.
Χωρίς να φαίνεται.
Χωρίς να ακούγεται.
Χωρίς να ζητά.
Το σκοτάδι έµεινε µαζί του.
Σταθερό.
Δεν άλλαξε.
Δεν έφυγε.
Το παιδί έκλεισε τα µάτια.
Δεν υπήρχε διαφορά.
Έµεινε έτσι.
Χωρίς κίνηση.
Χωρίς βάρος.
Σαν να µπορούσε να µείνει.
Δεν ακούστηκε τίποτα.
Αυτό ήταν καλό.
Όσο χρειάζεται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου