Προ ολίγων μηνών ο Κωστής ο Σκατουλάρης είχε φιλοξενήσει στο παταράκι του βιβλιοπωλείου Πολιτεία έναν- αν όχι τον- από τους μεγαλύτερους κλέφτες του εκδοτικού χώρου, έναν άνθρωπο που η φράση «έχει φεσώσει μέχρι και τα πόμολα» αποκτά πραγματική σημασία με όλη τη μεταφυσικότητα που μπορεί να φέρει…
Η στιγμή από μόνη της ήταν συγκλονιστική για τα «Ελληνικά Γράμματα». Το να βλέπεις δυο γουρούνια να κυλιούνται στην ίδια στάνη με τα βοθρολύματα τρίβοντας την κοπριά στο στιλπνό, παχύδερμο κορμί τους μας έφερε δάκρυα στα μάτια.
Τα δάκρυα του Τσακ Νόρις θεραπεύουν τον καρκίνο, μόνο που ο Τσακ Νόρις δεν κλαίει ποτέ, σκεφτήκαμε…
Ασυναίσθητα μας ήρθαν άσχετες λέξεις και εικόνες στο νου όπως ΟΣΔΕΛ, «Κρατικά βραβεία», «κρατικά λαχεία», το άδειο μπουκάλι chivas του Μαγκλίνη φεύγοντας από το κωλόμπαρο, το χρησιμοποιημένο ταμπόν της Αμάντας Μιχαλοπούλου…
Ορμώμενοι από τη συγκινησιακή φόρτιση της στιγμής αποφασίσαμε να δωρίσουμε στον Κωστή τον Σκατουλάρη 20.000 ευρώ, με έναν απαράβατο όρο όμως. Να βρει χειρότερο λαμόγιο από τον εν λόγω. Δηλαδή έναν άνθρωπο που δεν θα έχει φεσώσει μόνο τα πόμολα αλλά και τους μεντεσέδες.
Κωστή μπορείς, ιδού η Ρόδος…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου