Καλά, για γκιώνηδες γυρεύουν ‘κεινα τ’ αλάνια του χιονιού και της πυρίτιδας που σερβίρουν τα Νόμπελ ειρήνης, κυρία μου; Ποιο Νόμπελ ειρήνης κυρία Ευτέρπη μου; Για Νόμπελ πολέμου κι εθελοδουλίας πρόκειται, εν’ τέλει. Διότι οι λαοί είναι δυνατόν να υποφέρουν κι εν' ειρήνη, όπως υποφέρουν και σε τέρμινα πολέμου, αν με εννοείτε δηλαδή. Άμα δεν έχουν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες, ενώ οι δυνάστες, τους κλέβουν ειρηνικά τ’ αγαθά της χώρας τους, δεν είναι και δύσκολο να πάρουν Νόμπελ ειρήνης όσοι και όσες συνθηκολογούν, ειδικά άμα ανήκουν και στην τάξη των κοτζαμπάσηδων, ας μου επιτραπεί ο παραλληλισμός, μαντάμ. Κι απορώ κυρία Ευτέρπη μου...πώς όσες και όσοι τα βρίσκουν με τα κοράκια προς ίδιον όφελος και προδίδουν εν' ειρήνη, γιατί δε σφάζονται μεταξύ τους για το ποια ή ποιος θα λάβει το Νόμπελ ειρήνης. Ετούτο το γεγονός, ίσως όντως ν' αξίζει ένα Νόμπελ ειρήνης και συγνώμη αν σας μπέρδεψα, μαντάμ... Σε κάτι τέτοιο δεν εστόχευα.
Πού 'σαι ρε μάγκα Όργουελ να ιδεις τι κόσμο φκιάσαμε...
Οι διανοούμενοι κυρία Ευτέρπη μου, γυμνάζουν το πνεύμα τους, διαβάζοντας, αναλύοντας και συζητώντας ή ακόμη και δρώντας σε διάφορα επίπεδα συνεδρίων, εκδηλώσεων, παρουσιάσεων βιβλίων κλτπ...Διότι κυρία μου, αυτή είναι η δουλειά τους κι έτσι πρέπει να κάνουν ετούτα 'δω τα παλικάρια, οι διανοούμενοι.
Είναι της ειρήνης πλάσματα και πολύ γουστάρω. Αλλά και όμως...
…αυτοί οι άνθρωποι που εμπλέκονται με τα πεδία των μαχών, είναι στρατιώτες, λοχαγοί, στρατηγοί και γενικά πολεμικές μηχανές, οι οποίοι προφανώς και δεν ακολουθούν τις μεθόδους που ακολουθούν οι ακτιβιστές και οι διανοούμενοι, μα ακολουθούν άνωθεν εντολές πλήρους εξολόθρευσης και τις εφαρμόζουν κατά γράμμα. Κι οι άνωθεν εντολείς να πούμε, καταργούν όποτε γουστάρουν οποιαδήποτε μορφή δικαίου.
Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι, οι μηχανές του πολέμου δηλαδή, δεν αντιμετωπίζονται με τριαντάφυλλα, επικλήσεις στο ανύπαρκτο παγκόσμιο Δίκαιο κτλπ. Καταρχάς, το να επικαλείσαι Δικαιοσύνη στο στόμα του λύκου, είναι του ματς ρομαντικίλα ρε γαμώτο μου.
Αυτές λοιπόν οι πολεμικές μηχανές, αντιμετωπίζονται με το ίδιο νόμισμα, με το οποίο οι ίδιοι σε πληρώνουν, ιφ γιου νόου γουάτ άι μιν, δηλαδή...
...Ε ναι ρε Μανόλο...Πώς να το κάνουμε τώρα;
Προφανώς, εγώ από την πλευρά μου, κυρία Ευτέρπη μου, δε μπορώ να δώσω τούτο το νόμισμα, λόγω φυσικής κατάστασης, μιας και μόνο που βλέπω βαράκια γυμναστικής, την κάνω με αλαφρά πηδηματάκια.
Μα κάποια στιγμή θα υπάρξουν αντίστοιχοι αλληλέγγυοι, που θα το επιστρέψουν το νόμισμα ετούτο στα παλικάρια τα σκυλιά του πολέμου να πούμε.
Κι ετούτα τα ολίγα, λόγω ανύπαρκτου παγκοσμίου Δικαίου ή Δικαίου που προφανώς δεν εφαρμόζεται, λόγω των άνωθεν εντολών, που λέγαμε προηγουμένως…
Κι έτσι λοιπόν κυρία μου,
ο "πολιτισμός" μας,
ο Δυτικός Πολιτισμός, πού είναι; Για να 'χουμε καλό ρώτημα, δηλαδή.
Κι όπως πάντα, η ερώτησις...ρητορική.
Ανώτερη επιδίωξη του ανθρώπου η "ήρεμη περισυλλογή", η αναζήτηση της αλήθειας ως αλήθειας κάθ' αυτής κι όχι ως αξίας χρήσης, όχι ως τελεολογικής κι αγχογόνου διαδικασίας με μόνο σκοπό το αποτέλεσμα...
Τι με κοιτάτε έτσι μαντάμ; Απλά είν΄ τα πράματα...(ανάβει καμελάκι άφιλτρο κι υπομειδιά, διώχνοντας τον καπνό με κινήσεις ζίου ζίτσου μην τυφλωθεί εντελώς).
Η απόλυτη αλλοτρίωση των εννοιών κυρία Ευτέρπη μου.
Τα πάντα ως πράγματα, ως αξίες, ως εμπορεύματα.
Ακόμη κι η ίδια η επανάσταση, λίγο πριν γίνει, μετατρέπεται σε εμπόρευμα, σε στοιχείο επίδειξης και μόστρας.
Ε όχι, δεν θα πάρουμε, μα θα συνεχίσουμε ν' αναζητούμε τη λευτεριά και τη χαμένη μπωντλερική έννοια spleen, μαζί με τις μυριάδες μειοψηφίες της γης ετούτης. Then we' ll come from the shadows, καθώς έλεγε κι ο Λεονάρδος στον Παρτιζάνο, κυρία μου.
Κι όποιος κατανόησε, κατανόησε.
Ε Σάκη! Κλείσε τώρα το μαραφέτι που μικροφωνίζει κιόλας και πάμε στο Ark για μπυρίτσα μαύρη. Α γειά σου ρε φίλε.
