Αποτελεί τη ναυαρχίδα των εκδοτικών νταβάδων και ίσως το είδος που διαθέτει το πιο προβλέψιμο target group. Η ροζ λογοτεχνία δεν είναι μόνο απαραίτητη αλλά και πολυχρηστική καθώς μπορεί να ικανοποιήσει παντός είδους ανάγκες.
Απεγνωσμένες νοικοκυρές, γυναίκες που η σεξουαλική τους ζωή μοιάζει με άνυδρη στέπα, ανδρόγυνα στα πρόθυρα γαμήλιου λήθαργου, ακόμα και αρσενικά με τη ρετσινιά του ευνουχισμένου βρίσκουν το αποκούμπι τους σε αναγνώσματα που δεν εμπορεύονται κάποιο ιδιαίτερο πνεύμα, δεν διεκδικούν δάφνες ποιότητας, δεν παρεκκλίνουν από τα στερεοτυπικά όρια που η ίδια η αντίληψη τους έχει θέσει. Το πιο σημαντικό, τα έχουν γράψει άνθρωποι σαν και κείνους.
Έτσι δεν υπάρχει μικροαστική κλίνη που στο κομοδίνο να μην έχει κάποιες «μαμάδες βορείων προαστίων», κάποιο «σπίτι δίπλα στο ποτάμι», κάποιον «Ιούδα». Αν ο δονητής μένει μέσα στο συρτάρι, τα παραπάνω τοποθετούνται από πάνω, σε θέση ευδιάκριτη και συχνά περίοπτη καθώς δεν είναι μόνο οι ερωτογενείς ζώνες που χρειάζονται το ανάλογο stimulus αλλά και το πνεύμα, ιδιαίτερα αν καλύπτεται με το περιτύλιγμα της φιλαγνωσίας.
Η ροζ λογοτεχνία είναι τίμια, δεν προσποιείται κάτι άλλο, δεν κάνει εκπτώσεις γιατί είναι από μόνη της φτηνή. Αντίθετα εκπτώσεις κάνει το κάθε σοβαροφανές τσουτσέκι μπροστά στις απαιτήσεις του εκάστοτε εκδοτικού νταβά. Είναι αυτό από το οποίο θα ζητηθεί συγκεκριμένη θεματολογία, λιασμένες γωνίες και υλικό βουτηγμένο στη φορμόλη. Για του λόγου το αληθές, διαβάστε το παρακάτω edito…
https://neokartel.blogspot.com/2024/03/blog-post.html
Κι αν ο δονητής αποτέλεσε το μεγαλύτερο ανάχωμα απέναντι στη θηλυκή υστερία, η ροζ λογοτεχνία συνεχίζει μια δική της παράδοση, προσδίδοντας νόημα σε ζωές που χωρίς αυτή θα είχαν παραμείνει στη ναφθαλίνη…
